Een flink tijdje geleden werd een stagiaire bij mij in de winkel een vissessie met Alijn Danau aangeboden door de groothandel waar Alijn door word gesponsord en daar deze jongen (Freddie) Alijn als een held en soort van idool ziet was dit natuurlijk niet aan dovemansoren gezegd.

Dik in orde..

Het was daarom voor mij een mooie gelegenheid om mezelf als taxi op te werpen en uiteraard ook de stokken mee te nemen om mijn lijnen eens nat te maken op dit schone watertje dat doorgaans alleen bevist mag worden door een selectief groepje vissers. Na wat heen en weer ge mail en een vergoeding van mijn zijde werd dit positief bevonden en was het een kwestie van inpakken en gaan.

Nu waren het doordeweekse dagen dus moest de shop nog even worden bezet maar gelukkig zijn er nog mensen van goud dus konden de spullen worden verzameld en de bollen worden verpakt.

Op maandag werden wij daar verwacht en omdat ik de zondag ook vrij ben stelde ik voor om alvast die kant op te gaan en op een ander prive watertje een nachtje te gaan zitten. Dit watertje was ik al meer geweest en wist ik dat het raar moest lopen wilde we daar geen vis boven water krijgen.

Als hier geen vis uitkomt..

Fred was allang al blij dat alles van start ging dus stapte hij s,morgens vol adrenaline in de auto nadat we zijn spullen hadden geladen en zijn ouders gedag hadden gezegd. Achter de auto hing de trailer met mijn aluminium boot die ik eigenlijk altijd meeneem omdat het in elk geval een kei van een aanhangwagen is en vaak kan ik hem ook inzetten bij het peilen,voeren en uitvaren van de lijnen.

Met 2 man en full gear in een passat station hou je namelijk geen ruimte over voor een zodiac. Na een ruime 2 uurtjes rijden kwamen we  aan het water  en het weiland waarop de stek zat lag er aardig droog bij dus volgas de  combi naar de waterkant gereden en uitpakken en optuigen.  Fred gaf ik de hotspot omdat het uiteindelijk zijn weekend moest worden en hij voor het eerst over de denkbeeldige landsgrens heen viste dus een vis zou zeer welkom zijn gedurende de week. De voerboot  gleed door het water met het poppetje van Chin Chen op de punt en de bakken gevuld met slijmerige tijgernoten en bollen van Watersense. De schuiven gingen zo'n 30 meter uit de kant op een hard stukje bodem open en het aas gleed naar  de bodem anderhalve meter onder de boot. Freddie begeleide de lijn en legde de hengel op de steun om de swinger te monteren maar de lijn werd uit zijn handen gerukt en onze monden vielen open want een snelle aanbeet is prima maar zoiets verwacht je niet. Hij sloot de baitrunner en de slip van zijn longcast tikte als een Zwitsers uurwerk. Steeds sneller en steeds verder weg waarop ik de slip wat dichtdraaide want het leek erop dat de vis aan de overzijde de bosjes in wilde rennen of zoiets. Na een minuut of 10 viel opeens de lijn slap en baalde Freddie van de geloste vis wat te begrijpen is als je met schuim op de bek staat te drillen en maar wat graag de eerste belg op de mat wil zien liggen. Ik overtuigde hem ervan dat het een lijnzwemmer was en daarom niet goed gehaakt zat en verspeeld werd en er op zeker nog meer aanbeten zich zouden voordoen dus als een speer de rigs bekeken en opnieuw richting horizon met de voerboot. Alle hengels lagen in de aanslag en tijd voor wat inwendige versnaperingen die ik in een coleman box met ijs ruim 4 dagen kan koud houden op de langere vissessies. Gedurende de middag kwamen mijn voorspellingen uit dus de beetmelders van Fred gaven om de 2 á 3 uur een teken van leven en gelukkig werd er niet veel meer verspeeld en had hij al vlug een vis of 3 voor het donker op de foto staan.

Mooie 20ers op de mat..

Helemaal top dus en was het in het donker mijn beurt om mijn net onder een hele lange vis te schuiven die na weging 40,4 pond op de reuben heaten aangaf bij een geschatte lengte van zeker 115cm want hij paste met moeite in mijn toch redelijk aan de maat zijnde weighsling.

De nacht viel en opeens werd ik gewekt door een overspannen vismaat die verkondigde een dikke spiegel op de mat te hebben liggen dus snel met de camera die kant op maar daar aangekomen was de vis er vandoor en was er een wijze les geleerd, leg nooit een vis in een open onthaak mat op een heuveltje vlak bij het water. De spiegel had de onthaak mat als glijbaan gebruikt en het natte gras deed de rest. Freddie stond er sip bij te kijken maar met een lijstje van mooie 20 ponders en zelfs een dertiger kon hij toch tevreden de slaapzak opzoeken en so bee it.

Mooie dertiger erbij…

In de nacht wist ik nog 2 kleine vissen te vangen en gelukkig ook nog wat slaap te pakken voor de zon weer opkwam en we gelukkig de spullen met droog weer in de vw konden laden en met Gods gratie uit het nu wel aardig drassige weiland konden komen met de combi om de reis naar Heikant te kunnen aanvangen. Stromende regen onderweg en hele snelwegen vol water voorspelde niet veel goeds maar na een uurtje kwamen we toch in de buurt van het "beloofde land".

Het beloofde land..

Het was daar nog wel even zoeken tussen de landerijen maar tegenwoordig met Google Earth en een printer in bezit kan er eigenlijk niet veel meer fout gaan dus stonden wij een half uurtje later voor het water en zagen we de "meester" in de verte al zijn spullen in orde maken en na een smsje kwam hij snel onze kant op. Ik hield eerlijk gezegd mijn hart een beetje vast want ik had Alijn nog nooit gesproken en in mijn ogen was hij toch iets van een rustig en terughoudende man die niet te veel zegt en moeilijk bereikbaar is voor de "gewone man" in kwestie. Zijn rubberboot trok hij snel op de kant en met een hand vooruit begroette hij ons en begon gelijk te vragen of we een goede reis hadden gehad en we het makkelijk konden vinden. Het viel dus 300 procent mee hoe open hij was en helemaal toen de stekkeuzes werden besproken en de tactiek werd doorgenomen bleek maar weer eens dat eerste indruk van veraf vaak niet kloppen en hij eigenlijk een hele sociale indruk als mens en een topper als mentor in de karpervisserij bij mij heeft achtergelaten gedurende de 3 dagen aan en op Heikant. Al zijn tips werden door Freddie opgezogen en gedurende de dagen kwam hij af en toe even vragen of alles goed ging en werden de lijnen van Freddie  zelfs een keer door Alijn  uitgevaren om er zeker van te zijn dat het daar in elk geval niet aan kon liggen als Heikant niets prijs gaf. Mijn vermoedde werd een feit want het was taai en ik wist geen aanbeet te forceren op de 3 dagen en 2 nachten dat ik daar was maar gelukkig kreeg Freddie op de vroege morgen een aanbeet op de hengel die tegen het talud waar de wind op stond was gelegd en de longcast moesten weer aan de bak waarna een dril van ruim 10 minuten Freddie het water kwam uitgelopen met een mooie schub van 28 pond in zijn net en een lach op zijn gezicht die tot op de dag van vandaag er nog steeds opstaat geloof ik. Vissen met zijn idool en dan ook nog in het buitenland en ook nog een vis onder moeilijke omstandigheden weten te vangen maakte de trip compleet en af.

Ikzelf zoals gezegd heb geen aanbeet kunnen krijgen en Alijn wist 2 kleine stockies te vangen aan de overzijde van mijn stek in een uitloper van de plas. Freddie was dus voor even de king of Heikant en na wat foto's van de vis, Alijn,het water en zijn stek kon hij terugkijken op een onvergetelijk weekeind wat zeker als hij ouder is en mobiel een vervolg krijgt want ik zie in hem een fanatieke karpervisser die snel leert en niet snel opgeeft , wat de juiste instelling is om in het buitenland maar zeker ook in Nederland wat mooie vissen te kunnen vangen. Alijn sloot achter ons het hek en op de terugweg had ik aan Freddie geen kind want hij was moe, overdonderd en tevreden en wilde toch wel graag naar huis nadat we zoals gebruikelijk bij Breda de Mac hadden beroofd van wat ongezonds maar lekkers…….

Alijn, bedankt…